https://www.bitchute.com/video/KtocoRWvRN9j/
https://rumble.com/v74z86o-egypt-israel-ethiopia-and-nile-water-conspiracies-.html
😇 ገብርኤል 🧕 ማርያም ❖ ኡራኤል ❖ ጊዮርጊስ ❖ ተክለ ሐይማኖት ❖ መርቆርዮስ ❖ ዮሴፍ ❖ መድኃኔ ዓለም
😔 ላለፉት ሺህ አራት መቶ ዓመታት ሉሲፈራውያኑ በራችንን እያንኳኩ ሊገድሉን፣ እግዚአብሔር የሰጠንን ፀጋ ሁሉ ሊዘርፉን/ሊነጥቁን ብሎም ብኹርነታችንን ሊወርሱን ተግተው ይሠራሉ፣ የእኛዎቹ ልፍስፍስ 'ልሂቃን' ግን በፍጻሜ ዘመን፤ ከረባትና ሱፍ አጥልቀው፤ “ወልቃይት፣ ራያ ወዘተ እርስቴ! አማራ! አማራ! ትግሬ! ትግሬ!” እያሉ እርስበርስ ይተላለቃሉ። ልክ ሉሲፈራውያኑ ባቀዱላቸውና በሠሩላቸው መንገድ። ለመሆኑ 'አማራ' እና 'ትግሬ' የሚለውን የመከፋፈያና እራስን የማስኪያጂያ መጠሪያ ስም ሉሲፈራውያኑ እንደሰጡን ስንቶቻችን እናውቅ ይሆን?! አዎ! የአክሱማዊቷ ኢትዮጵያን ሥርወ መንግስት ኤዶማውያኑ እና እስማኤላውያኑ ሉሲፈራውያን አስወግደው ወኪሎቻቸውን እነ ይኹኖ አማላክን ዙፋኑ ላይ ካወጧቸው በኋላ ነው እነዚህ መጠሪያዎች እና ግዕዝን የቀሙ ቋንቋዎች በሤራ የተፈጠሩት። ቅሌታም፣ ከንቱና ወኔ ቢስ አሳፋሪ የዳግማዊ ምንሊክ የመጨረሺያ ትውልድ! አባቶቻችን እንዴት እንደሚያፍሩብንና እንደሚያዝኑብን ባወቅን!
ምዕራባውያኑ ኤዶማውያን እና ምስራቃውያኑ እስማኤላውያን የአክሱማዊቷ ኢትዮጵያውያን ክርስቲያን ሕዝብ አጥብቀው እንደሚጠሉ ያለፈውም የዛሬውም ታሪክ በግልጽ አስተምሮናል፤ ግን ለመሆኑ “እንደ እስራኤል፣ ሕንድና ሩሲያ ያሉት መንግስታት ለምንድን ነው ኢትዮጵያውያን ክርስቲያኖችን በመጨፍጨፍና በማስራብ ላይ ያለውን ፋሺስት ጋላ-ኦሮሞ እስላማዊ አገዛዝ የሚደግፉት?” ብሎ በግልጽና በድፍረት እራሱን የሚጠይቅ 'ኢትዮጵያዊ' ልሂቅ ሰምተን እናውቃለንን? እኔ እስካሁን ከዲያቆን ቢንያም ፍሬው በቀር ሰምቼ አላውቅም። ምክኒያታቸው? ችግራቸው?
በኤዶማውያኑ እና እስማኤላውያኑ መንፈስ ሥር ስለወደቁ አይደለምን?
👉 ነጠብጣቦቹን ለማገናኘት...
😇 ነቢዩ ዳንኤል፤ “እጁን በአገሮች ላይ ይዘረጋል፥ የግብጽም ምድር አታመልጥም። በወርቅና በብርም መዝገብ ላይ፥ በከበረችም በግብጽ ዕቃ ሁሉ ላይ ይሠለጥናል፤ የልብያና የኢትዮጵያ ሰዎችም ይከተሉታል።”
ኢትዮጵያን የከዱት የዘመናችን ሔሮድሳውያን 'የኢትዮጵያ ሰዎች' የክርስቶስ ተቃዋሚዎቹን ኤዶማውያኑን (የሰሜን ንጉሥ) እና እስማኤላውያኑን (የደቡብ ንጉሥ) ተከትለው እና ከጎናቸው ተሰልፈው በአክሱም ጽዮን ላይ መዝመታቸውን አየን አይደል?! ዛሬስ የአክሱማዊቷ ኢትዮጵያን ወርቅና ብር በባቢሎን ኤሚራቶች በኩል እየዘረፉት አይደል?
“ንጉሣዊ ድንኳኑንም በባሕርና በከበረው በቅዱስ ተራራ መካከል ይተክላል”
በባሕርና (ሜዲትራኒያን) በከበረው በቅዱስ ተራራ (የሞርያ ተራራ/የጽዮን ተራራ) መካከል የሚገኘው ቦታ ደግሞ ዛሬ የክርስቶስ ተቃዋሚዎቹ እነ ትራምፕ፣ ያሬድ ኩሽነር፣ ኢለን ማስክ እና ፒተር ቲል ሊገነቡትና ማዕከላቸው ሊያደርጉት የሚፈልጉት 'ጋዛ' አይደለምን?
'ጋዛ' የኢትዮጵያውያን ግዛት ነው! ይህ ትውልድ 'ወልቃይት እርስቴ' ማለቱን ትቶ፤ 'ጋዛ እርስቴ' ማለት ነበረበት፤
📦 የጽዮን ምርኮ ፥ ታቦተ ጽዮን፤
“የእግዚአብሔር እጅ በአዛጦን ሰዎች ላይ በረታችባው፤ ሰዎቹንም በእባጭ ቍስልም መታቻቸው፤ አጠፋቻቸው፡፡ ታቦተ ጽዮንን ወደ አስቀሎና በወሰዷት ጊዜም አስቀሎናውያንንም በእባጭ መታቻቸው፡፡ ምድራቸውም በአይጦች መንጋ ተወረረ፡፡ እጅግ ዋይታና ጩኸት ኾነ፣ ታቦተ ጽዮን በፍልጥኤማውያን ላይ መቅሠፍት እንዳበዛችባቸው ባዩ ጊዜ የእግዚአብሔር ቍጣ በኀይል ወርዶባቸዋልና አምስቱ የፍልስጥኤም ነገሥታት (አዛጦን፣ አስቀሎና፣ አቃሮን፣ ጌትና ጋዛ) ከካህናተ ጣዖትና ከሟርተኞች ጋር እንዲህ በማለት ተማከሩ፤ ‹‹የእስራኤልን አምላክ ታቦት ብትሰዱ የበደል መሥዋዕት መልሱ እንጂ ባዶውን አትስደዱት፡፡ በዚያን ጊዜም ትፈወሳላችሁ፡፡ እጁም ከእናንተ አለመራቁ ስለ ምን እንደኾነ ታውቃላችሁ፤” /፩ኛ ሳሙ. ፮፥፫/፡፡
በዚህ ተስማምተው በአምስቱ የፍልስጥኤም ግዛቶች ቍጥር አምስት የወርቅ አይጦችንና አምስት የወርቅ እባጮችን ቅርፅ አዘጋጁ፡፡ ቀንበር ያልተጫነባቸው ሁለት የሚያጠቡ ላሞንም ጠምደው በሠረገላ ከተዘጋጀው ወርቅ ጋር ታቦተ ጽዮንን ጫኑ፡፡ ሠረገላውን እየጐተቱ ከፍልስጥኤም ወጥተው ወደ ቤትሳሚስ ሔዱ፡፡ ሠረገላውም ወደ ቤትሳምሳዊው ወደ ኢያሱ እርሻ በደረሰ ጊዜ በዚያ ቆመ፡፡ የዚያ አገር ሰዎችም ታቦቱና ወርቁ የተጫነበትን ሣጥን ሲያወርዱ ወደ እግዚአብሔር ታቦት የተመለከቱ ሰባ ሰዎች በመቀሠፋቸው ምክንያት ቤትሳምሳውያን በፍርሃት ተዋጡ፡፡ የቂርያትይዓሪ ሰዎችም ታቦተ ጽዮንን በአሚናዳብ ቤት አኖሯት፤ አልዓዛር ወልደ አሚናዳብም ታቦቷን እንዲያገለግል ተደረገ፡፡ በዚያም ታቦተ ጽዮን ለሃያ ዓመት ኖረች፡፡
😇 ወንጌላዊው ቅዱስ ፊሊጶስ ወደ ጋዛ በመውረድ ነበር ኢትዮጵያዊውን ጃንረባ ባኮስን ያጠመቀው (የሐዋርያት ሥራ ምዕራፍ ፰፥፳፮፡፵)
❖[ትንቢተ ዳንኤል ምዕራፍ ፲፩]❖
፵ በፍጻሜ ዘመንም የደቡብ ንጉሥ ከእርሱ ጋር ይዋጋል፤ የሰሜንም ንጉሥ ከሰረገሎችና ከፈረሰኞች ከብዙም መርከቦች ጋር እንደ ዐውሎ ነፋስ ይመጣበታል፤ ወደ አገሮችም ይገባል፥ ይጐርፍማል፥ ያልፍማል።
፵፩ ወደ መልካሚቱም ምድር ይገባል፥ ብዙ አገሮችም ይወድቃሉ፤ ነገር ግን ኤዶምያስና ሞዓብ ከአሞንም ልጆች የበለጡት ከእጁ ይድናሉ።
፵፪ እጁን በአገሮች ላይ ይዘረጋል፥ የግብጽም ምድር አታመልጥም።
፵፫ በወርቅና በብርም መዝገብ ላይ፥ በከበረችም በግብጽ ዕቃ ሁሉ ላይ ይሠለጥናል፤ የልብያና የኢትዮጵያ ሰዎችም ይከተሉታል።
፵፬ ከምሥራቅና ከሰሜን ግን ወሬ ያውከዋል፤ ብዙ ሰዎችንም ይገድል ዘንድና ፈጽሞ ያጠፋ ዘንድ በታላቅ ቍጣ ይወጣል።
፵፭ ንጉሣዊ ድንኳኑንም በባሕርና በከበረው በቅዱስ ተራራ መካከል ይተክላል፤ ወደ ፍጻሜው ግን ይመጣል፥ ማንም አይረዳውም።
📖 የስምምነቱ ጥበብ
የአሜሪካ ፕሬዝዳንት ዶናልድ ትራምፕ የታላቁን የኢትዮጵያ ሕዳሴ ግድብ ጉዳይ በሚያነሱበት በእያንዳንዱ ጊዜ፣ “የስምምነቱ ጥበብ” ከሚለው መጽሐፋቸው ውስጥ አዲስ ባለሀብቶች “አማራጮችዎን ከፍ እንዲያደርጉ” የሚል አንድ ክፍል እናስታውሳለን።
ትራምፕ በጣም ተስፋ ሰጪ ስምምነቶች እንኳን ሳይሳኩ እንደሚቀሩ ይከራከራሉ፣ ስለዚህ ስኬት ቢያንስ ግማሽ ደርዘን የውድቀት ስልቶችን ማዘጋጀት ይጠይቃል - ምክንያቱም እሱ እንደሚለው፣ ማንኛውም ነገር ይቻላል።
ትራምፕ የህዳሴው ግድብ ውዝግብ ከአንድ ወር ባነሰ ጊዜ ውስጥ ለአራተኛ ጊዜ ተወያይተዋል። ግድቡ ለግብፅ የውሃ ደህንነት ከፍተኛ ስጋት እንደሚፈጥር ያላቸውን ስጋት በድጋሚ በመግለጽ፣ የቀድሞውን የዴሞክራቲክ አስተዳደር ፕሮጀክቱን በገንዘብ በመደገፍ እና በማንቃት ተጠያቂ አድርገዋል። ከካይሮ ጋር ቅንጅት እየተደረገ መሆኑን እና “ረጅም ጊዜ” ስለሚሆን መፍትሄ ግልጽ ባልሆነ መንገድ ተናግረው ነበር - ተጨማሪ ዝርዝሮችን ሳይሰጡ።
አባይ እና ጋዛ፡ የግብይት ድርድር?
ከዚህ ዳራ አንጻር፣ ትራምፕ በግድቡ ላይ የሰጡትን አስተያየት ከሰፋፊ የክልል እድገቶች ጋር ማገናኘት ምክንያታዊ አይደለም - በተለይም ጋዛ። ጉዳዩ በሁለተኛው የስልጣን ዘመናቸው በእስራኤል እና በኢራን መካከል ሊፈጠር ከሚችለው የተኩስ አቁም ስምምነት ጋር እስኪዛመድ ድረስ በሕዝብ አጀንዳቸው ላይ አልተካተተም። ብዙም ሳይቆይ የእስራኤል ጠቅላይ ሚኒስትር ቤንጃሚን ኔታንያሁ ወደ ዋሽንግተን ጉብኝት፣ የሰብአዊነት ከተማ ተብላ የምትጠራ ከተማን በተመለከተ የሕዝብ ሀሳቦች እንደገና መነሳታቸው እና የጋዛን የፍልስጤም ህዝብ ወደ ግብፅ ሲናይ ባሕረ ገብ መሬት ለማዛወር ወይም ግዛቱን በግብፅ ቁጥጥር ስር ለማድረግ የረጅም ጊዜ ሀሳቦችን የሚያስተዋውቁ የእስራኤል ደጋፊ ማዕከላት የሚዲያ ተሟጋችነትን አድሰዋል።
ትራምፕ ለአደጋ ተጋላጭ የሆነ የንግድ ልውውጥ መሰረት እየጣሉ ይመስላል፡ የግብፅን ተባባሪነት በመተካት የአባይ ውሃ ደህንነት - የፍልስጤማውያንን ወደ ሲና መፈናቀል በመቀበል፣ በጋዛ ላይ የአስተዳደር ቁጥጥር በማድረግ ወይም ቢያንስ ለኔታንያሁ ተስማሚ በሆነ ውሳኔ ውስጥ የበለጠ ተጠላልፈው መሆን።
እንዲህ ዓይነቱ ውሳኔ ተቃውሞን ለማስወገድ፣ ጋዛን በቋሚነት ለመቆጣጠር ወይም በእስራኤል ቀስ በቀስ እንድትሳብ ለማድረግ ያለመ ሲሆን ይህም በዌስት ባንክ ውስጥ ያሉትን እድገቶች የሚያንፀባርቅ ነው። እነዚህ ሁኔታዎች አስደንጋጭ ቢሆኑም፣ በእስራኤል በጣም ተደማጭነት ባላቸው ደጋፊዎች በተቀበለው የፖለቲካ አስተሳሰብ ዓለም ውስጥ ይቀራሉ።
የትራምፕ የቅርብ ጊዜ አቋም የተሳሳተ አይደለም - በመጽሐፉ ውስጥ የተቀረጸውን የዓለም አመለካከት ያንፀባርቃል፡- በርካታ ግንባሮችን ለስኬት ማቀድ፣ አንዳንድ አማራጮች ብቻ እንደሚሳኩ በማወቅ።
ረጅም ጊዜ የቆየ አቋም
የትራምፕን አቋም ለመረዳት፣ በመጀመሪያው የስልጣን ዘመናቸው ለግድቡ ፕሮጀክት ያላቸውን የማያቋርጥ ተቃውሞ ማስታወስ አስፈላጊ ነው። እ.ኤ.አ. በ2020፣ ኢትዮጵያ የመጀመሪያውን የግድቡን ሙሌት በአንድ ወገን መሙላት ስትጀምር፣ ትራምፕ ለአዲስ አበባ የአሜሪካን እርዳታ 130 ሚሊዮን ዶላር እንዲቀንስ አዘዘ። ይህ ዋሽንግተን ከአባይ ጋር በተያያዙ ድርድሮች ምክንያት የአፍሪካን መንግሥት የመቅጣት ያልተለመደ ምሳሌ ተደርጎ ይታይ ነበር።
ትራምፕ በአፍሪካ ጉዳዮች ላይ ያላቸው ፍላጎት ቀደም ሲል ዝቅተኛ ይመስል ነበር። ስለዚህ፣ ብዙም ሳይቆይ የሰጡት ግልጽ ማስጠንቀቂያ የበለጠ አስገራሚ ነበር። ሱዳን ከእስራኤል ጋር ያላትን ግንኙነት ወደ መደበኛነት ለመቀየር በይፋ ሲናገሩ፣ ትራምፕ - ሊያልፉ ሲሉ - "ግብፅ ግድቡን ታፈነዳለች" ሲሉ አክለውም "እኔ ተናግሬዋለሁ እና በግልጽ እናገራለሁ ... ያንን ግድብ ያፈነዳሉ። እና የሆነ ነገር ማድረግ አለባቸው።"
ትራምፕ ለዋሽንግተን ድርድር ውድቀት አዲስ አበባን ብቻ ተጠያቂ ማድረጋቸው በጣም አይቀርም። በወቅቱ ትራምፕ በአሜሪካ የተደራደሩ ድርድሮችን በግላቸው ሲመሩ፣ የግምጃ ቤት ሚኒስትር ስቲቨን ምኑቺን እና የዓለም ባንክ ባለስልጣናት ተሳትፈዋል። በመጨረሻም ኢትዮጵያ ራሷን አገለለች፣ አሜሪካ የአስታራቂነት ሚናዋን ትታ ከግብፅ የህግ እና የዲፕሎማሲያዊ ውዝግብን ጋር በማጣጣም ከከሰሰች።
ትራምፕ በኢትዮጵያ ላይ ተጨማሪ ተጽዕኖ ለማሳደር ምን ማድረግ ይችል ነበር የሚለው ግልጽ አይደለም። የአስተዳደሩ የጥቃት አቋም የኢትዮጵያን ጥርጣሬ አጠናክሮታል፣ የአሜሪካን ተሳትፎ እንደ ኒዮኮሎኒያል ጣልቃ ገብነት አድርጎ የሚገልጸውን የብሔርተኝነት ትረካ አረጋግጧል። በአዲስ አበባ አገላለጽ፣ ከቅኝ ግዛት ዘመን ጀምሮ የነበሩ ታሪካዊ የውሃ መብቶች ስምምነቶች ግብፅን በመደገፍ የተዛቡ በመሆናቸው አሁን መታረም አለባቸው።
እንደዚህ አይነት ክርክሮች በምዕራባዊያን የትምህርት እና የፖሊሲ ክበቦች፣ በአሜሪካ እና በአውሮፓ ጨምሮ፣ ጎልተው ወጥተዋል። የባይደን አስተዳደር ይበልጥ የማስታረቅ አካሄድም ተንጸባርቋል። ባይደን ስልጣን እንደያዙ የእርዳታ እገዳውን አንስተው ከግድቡ ድርድር ወጥተው፣ በምትኩ ኢትዮጵያ በትግራይ የእርስ በርስ ጦርነት ላይ እንደገና አተኩረዋል። አስተዳደራቸው ግልጽ ያልሆኑ የዲፕሎማሲ መግለጫዎችን ብቻ አውጥቷል፣ ግብፅም ወደተሳካው የአፍሪካ ህብረት የሚመራ ሽምግልና መመለስ ነበረባት።
የተጣራው ውጤት ኢትዮጵያ የግድቡን ግንባታ እና ተከታታይ የውሃ ሙሌት ለማጠናቀቅ የሚያስችል ቦታ መፍጠር ሲሆን ይህም ዓለም አቀፍ ገደቦችን በብቃት ማስወገድ ነው።
ሰፊ አጀንዳ?
ትራምፕ አሜሪካ ፕሮጀክቱን እንደደገፈች ሲናገሩ፣ በቀጥታ የገንዘብ ድጋፍን እያመለከቱ አይደለም። ይልቁንም ወደ ሰፋ ያለ አውድ እየጠቆሙ ነው፡ የባይደን አስተዳደር ከስራ መባረር እና አሜሪካ የኢትዮጵያን ጥረት እንደማታደናቅፍ የሚያሳይ ግልጽ ያልሆነ ምልክት። ግብፅ በሐምሌ 2021 ለተባበሩት መንግስታት የፀጥታው ምክር ቤት ካቀረበችበት ጊዜ ጀምሮ፣ የዲፕሎማሲያዊ መንገዱ ቀዝቅዟል። ለሁለት ዓመታት የዘለቀው የሰሜን ኢትዮጵያ ክርስቲያኖች (ትግራይ) ላይ የተደረገው የዘር ማጥፋት ጦርነት የአሜሪካን ትኩረት ስቧል፣ እና ግብፅ ቀውሱን ብቻዋን እያስተናገደች ነበር።
ነገር ግን የትራምፕ አስተያየቶች ጥልቅ ምኞቶችንም ሊያንፀባርቁ ይችላሉ። አንድ አሳማኝ ትርጓሜ የግድቡን ክርክር እንደ ሰፊው የመካከለኛው ምስራቅ ፖሊሲያቸው ወይም እራሱን እንደገና ለኖቤል የሰላም ሽልማት እጩ አድርጎ ለማቅረብ ባለው ፍላጎት ባሉ ሌሎች ድርድሮች ውስጥ እንደ ጥቅም እየተጠቀመበት መሆኑ ነው።
የአባይ ውሃ ወደ እስራኤል ማዛወር፡ የአባይ ወደ እስራኤል የቧንቧ መስመር፡ ከቅዠት ወደ ሞኝነት
የአባይ ውሃ ወደ እስራኤል የማዛወር ሀሳብ የቅርብ ጊዜ ፈጠራ አይደለም። እ.ኤ.አ. በ1903፣ ግብፅን በጎበኙበት ወቅት፣ ቴዎዶር ሄርዝል ለእንግሊዝ ቅኝ ግዛት ባለስልጣናት እና ለኬዲቭ አባስ ሄልሚ ዳግማዊ መንግስት በ99 ዓመታት ስምምነት መሠረት “የግብፅ የይሁዳ ግዛት” ተብሎ የሚጠራ የአይሁድ አገር እንዲፈጠር ሐሳብ አቅርበዋል።
ይህ ሀሳብ ለሄርዝል በተሰጠው ግዛት ላይ ሙሉ ሉዓላዊ መብቶችን ያካተተ ሲሆን፣ ወደፊት የሚደረጉ ድርድሮችም ይጠበቁ ነበር - ግብፅ የወንዙን ተፈጥሯዊ መንገድ መቀየርን ያስከትላል በሚል ምክንያት ሙሉ በሙሉ ውድቅ ያደረገችው ተስፋ።
ሟቹ ታዋቂው ጋዜጠኛ ካሜል ዞሄሪ “ዘ አባይ ኢን ዳጀር” በተባለው መጽሐፋቸው አንድ ምዕራፍ ይህንን ክፍል ለመመዝገብ አዋጥተዋል።
ጽንሰ ሐሳቡ በግብፅ-እስራኤል መደበኛነት የመጀመሪያ ምዕራፍ ላይ እንደገና ብቅ አለ። እ.አ.አ በመስከረም 1979፣ ሃይፋን በጎበኙበት ወቅት፣ ፕሬዝዳንት አንዋር ሳዳት ለጊን “ለምን ወደ ኔጌቭ ንጹህ ውሃ አትልኩላችሁም? እናንተ ጥሩ ጎረቤቶች ናችሁ” ብለዋል። የእስራኤል እና የአሜሪካ ጋዜጦች አስተያየቱን እንደ አዲስ ግኝት አድርገው ተርጉመውታል። ነገር ግን አስተያየቱ ከግብፅ ዘገባ ተትቷል።
ይህ የማስጠንቀቂያ ድምፅ ግብፅ በኖቬምበር 1979 የሰላም ቦይ መቆፈር ስትጀምር ብቻ ነው የተሰማው። ከአንድ ወር በኋላ፣ በታህሳስ ወር፣ የጥቅምት መፅሔት “አዲሱ የዛምዛም ፕሮጀክት” የሚል ርዕስ ያለው ዘገባ አሳትሟል፣ ሳዳት የአል-አቅሳ መስጊድን፣ የሮክ ዶምን፣ የቅዱስ መቃብር ቤተክርስቲያንን እና የምዕራባዊ ግንብን ለሚጎበኙ አምላኪዎች ተደራሽ እንዲሆን የአባይ ውሃ ወደ ኢየሩሳሌም እንዲደርስ የሰጠውን መመሪያ በመጥቀስ።
“ይህን ውሃ የሰላም ተነሳሽነቱን ለማክበር በመቶ ሚሊዮኖች የሚቆጠሩ ሙስሊሞችን ስም ከግብፅ ህዝብ አስተዋጽኦ እናደርጋለን” ሲሉ እንደተናገሩ ተጠቅሷል።
ተቃውሞው ወዲያውኑ እና ኃይለኛ ነበር። የፓርላማ አባላት፣ ጋዜጦች እና የፖለቲካ ፓርቲዎች ሀሳቡን አውግዘዋል። ዶ/ር ናዕማት አህመድ ፉአድ በአል-ሻአብ ጋዜጣ ላይ ሲጽፉ “የሕይወት እና የሞት ጉዳይ” ሲሉ “የኔጌቭ እርሻ እና ብልጽግና፣ የጥራት አለመመጣጠን፣ የእስራኤል መሸርሸር እና ወደ ሲና እና ወደ አረብ የነዳጅ ቦታዎች መስፋፋት እና ግብፅ እና ሳውዲ አረቢያ መከበብ” በማለት አስጠንቅቀዋል።
ሳዳት ከተገደለ በኋላ፣ ሀሳቡ ጠፋ። ተተኪው ሆስኒ ሙባረክ ይህንን ተግባራዊ አላደረጉም። ግብፅ ከዚያን ጊዜ ጀምሮ የአባይ ውሃ ድርሻዋን እና ፍሰትን የሚነኩ ማንኛውንም የላይኛው ተፋሰስ ፕሮጀክቶችን በመቃወም ጠንካራ አቋም ይዛ ቆይታለች። ይህ አቋም በ1979 በኢትዮጵያ ደጋማ አካባቢዎች ላይ በደረሰው ከባድ ድርቅ ተጠናክሯል።
ትራምፕ የእስራኤልን ጥቅም ወደ ጎን በመተው፣ የሕዳሴው ግድብ ውዝግብ የኖቤል የሰላም ሽልማትን ለማጠናከር ወይም ለአስተዳደራቸው ፈጣን የዲፕሎማሲ ድል ለማምጣት እንደ ግፊት ነጥብ አድርገው ሊመለከቱት ይችላሉ። ግብፅም ሆነ ኢትዮጵያ በሚሳተፉበት የብሪክስ/BRICS ማኅበረሰብ ውስጥ ውጥረትን ለማነሳሳት ምቹ ቦታ አድርገው ሊመለከቱት ይችላሉ፣ በተለይም ግብፅም ሆነ ኢትዮጵያ ቻይናን በመደገፍ የአሜሪካን ተጽዕኖ ሊቀንስ በሚችል መንገድ የወደፊት ትብብራቸው ላይ ስጋት ቢኖርም።
We saw them marching in formation on Axum Zion, didn't we?! And today, aren't they plundering the gold and silver of Axumite Ethiopia through the Babylonian Arab Emirates?
“And he will pitch his royal tent between the sea and the glorious holy mountain”
Isn't the place between the sea (Mediterranean) and the glorious holy mountain (Mount Moriah/Mount Zion) the 'Gaza' that the Antichrists, Dollar Trump, Jared Kushner, Elon Musk and Peter Thiel, want to build it and make their Antichrist center today?
'Gaza' is the territory of the Ethiopians!
📦 Zion's Captivity, Zion's Ark;
In 1 Samuel 5:6: “The hand of the LORD was heavy against the people of Ashdod, and he terrified and afflicted them with tumors, both Ashdod and its territory. When they brought The Ark of The Covenant to Ashkelon, he struck the Ashkelonites with boils. And their land was infested with rats. There was a great outcry and a great cry. When they saw that The Ark of The Covenant had brought great plagues upon the Philistines, the anger of the Lord was kindled against them. So the five kings of the Philistines (Ashdod, Ashkelon, Ekron, Gath, and Gaza) consulted with the idolatrous priests and the diviners, saying, “They said, “If you send away the ark of the God of Israel, do not send it empty, but by all means return him a guilt offering. Then you will be healed, and it will be known to you why his hand does not turn away from you.” (1 Sam. 6:3)
They agreed to this and made five golden mice and five golden calves, according to the five provinces of the Philistines. They tied two unyoked donkeys to the cart and loaded The Ark of The Covenant with the gold that was prepared. They pulled the cart out of the Philistines and went to Beth Shemesh. When the cart came to the field of Joshua the Beth Shemeshite, it stopped there. When the people of that place brought down the Ark and the box in which the gold was, seventy men were killed because they had seen The Ark of God. The people of Kiriath Jeari took The Ark of The Covenant to the house of Amminadab, and Eleazar the son of Amminadab was appointed to minister to the ark. The ark of Zion remained there for twenty years.
😇 The evangelist Saint Philip went down to Gaza and baptized the Ethiopian eunuch Bacchus (Acts 8:26:40).
❖[Daniel 11:40-45]❖
“At the time of the end, the king of the south shall attack him, but the king of the north shall rush upon him like a whirlwind, with chariots and horsemen, and with many ships. And he shall come into countries and shall overflow and pass through. He shall come into the glorious land. And tens of thousands shall fall, but these shall be delivered out of his hand: Edom and Moab and the main part of the Ammonites. He shall stretch out his hand against the countries, and the land of Egypt shall not escape. He shall become ruler of the treasures of gold and of silver, and all the precious things of Egypt, and the Libyans and the Ethiopians shall follow in his train. But news from the east and the north shall alarm him, and he shall go out with great fury to destroy and devote many to destruction. And he shall pitch his palatial tents between the sea and the glorious holy mountain. Yet he shall come to his end, with none to help him.”
🛑 Donald Trump's Trouble is Linked to The Biblical Ark of The Covenant and Ethiopia
🛑 የዶናልድ ትራምፕ ችግር ከመጽሐፍ ቅዱሳዊው ታቦተ ጽዮን እና ከኢትዮጵያ ጋር የተያያዘ ነው
https://www.bitchute.com/video/NKIn1K9mJSIa/
🤯 Why Are Rogan + Trump + Musk Looking for The Ark of The Covenant? Joe With Michael Waddell
https://www.bitchute.com/video/uprIeAjo7o9c/
Each time US President Donald Trump raises the issue of the Grand Ethiopian Renaissance Dam/GERD, we are reminded of a passage from his book, “The Art of the Deal”, in which he advises novice investors to “maximize your options.”
Trump argues that even the most promising deals tend to fail, so success requires preparing at least half a dozen fallback strategies—because, as he puts it, anything is possible.
Trump addressed the Renaissance Dam dispute for the fourth time in less than a month. Reiterating his concern that the dam poses a significant threat to Egypt’s water security, he blamed the previous Democratic administration for having financed and enabled the project. He claimed coordination with Cairo was underway and spoke vaguely of a “pretty long-term” solution—without providing further details.
The Nile and Gaza: A transactional bargain?
Against this backdrop, it is not unreasonable to connect Trump’s comments on the dam to broader regional developments—most notably, Gaza. The issue had not featured on his public agenda during his second term until it became relevant to a potential ceasefire deal between Israel and Iran. That moment was soon followed by Israeli PM Benjamin Netanyahu’s visit to Washington, the public resurfacing of proposals for a so-called humanitarian city, and renewed media advocacy from pro-Israel outlets promoting longstanding ideas to either relocate the Palestinian population of Gaza into Egypt’s Sinai Peninsula or place the territory under Egyptian control.
Trump appeared to be laying the groundwork for a perilous trade-off: Nile water security in exchange for Egypt’s complicity—whether in the form of accepting the displacement of Palestinians into Sinai, assuming administrative control over Gaza, or, at a minimum, becoming further entangled in a resolution favorable to Netanyahu.
Such a resolution would aim to eliminate resistance, subdue Gaza permanently, or facilitate its incremental absorption by Israel, mirroring developments in the West Bank. These scenarios, while alarming, remain within the realm of political imagination embraced by Israel’s most influential supporters.
Trump’s recent posture is not an aberration—it reflects the worldview captured in his book: plan for success across multiple fronts, knowing that only some options will come to fruition.
A Longstanding position
To understand Trump’s stance, it is important to recall his consistent opposition to the dam project during his first term. In 2020, as Ethiopia commenced its first unilateral filling of the dam, Trump ordered a reduction of $130 million in US aid to Addis Ababa. This was viewed as a rare instance of Washington penalizing an African state over Nile-related negotiations.
Trump’s interest in African affairs had previously seemed minimal. Thus, his open warning shortly afterwards was all the more surprising. Speaking publicly about Sudan’s prospective normalization with Israel, Trump remarked—almost in passing—that “Egypt will end up blowing up the dam,” adding “I said it and I say it loud and clear … they’ll blow up that dam. And they have to do something.”
It’s highly probable that Trump solely blamed Addis Ababa for the failure of the Washington negotiations. At the time, Trump was personally overseeing the US-brokered negotiations, with Treasury Secretary Steven Mnuchin and World Bank officials taking part. Ethiopia eventually withdrew, accusing the US of abandoning its role as mediator and aligning with Egypt’s legal and diplomatic framing of the dispute.
What more Trump could have done to influence Ethiopia remains unclear. His administration’s aggressive stance only reinforced Ethiopian skepticism, validating a nationalist narrative that painted US involvement as neocolonial interference. In Addis Ababa’s telling, historical water rights treaties—dating back to the colonial era—were skewed in favor of Egypt and must now be corrected.
Such arguments have gained traction in Western academic and policy circles, including in the US and Europe. They were also reflected in the Biden administration’s more conciliatory approach. Upon taking office, Biden lifted the aid freeze, and disengaged from the dam negotiations, refocusing instead on Ethiopia’s civil war in Tigray. His administration issued only vague diplomatic statements, and Egypt had to turn to the failed African Union–led mediation.
The net result was to create space for Ethiopia to complete construction and successive fillings of the dam, effectively removing international constraints.
A broader agenda?
When Trump claims that the US funded the project, he is not referring to direct financial support. Rather, he is pointing to a broader context: the Biden administration’s disengagement and its implicit signaling that the US would not obstruct Ethiopia’s efforts. Since Egypt’s appeal to the UN Security Council in July 2021, the diplomatic track has cooled. The genocidal war against Christians of Northern Ethiopia (Tigray) that lasted for two years absorbed most US attention, and Egypt found itself navigating the crisis alone.
But Trump’s comments may also reflect deeper ambitions. One plausible interpretation is that he is using the dam dispute as leverage in other negotiations, such as his broader Middle East policy, or his desire to present himself once again as a candidate for the Nobel Peace Prize.
The redirection of Nile waters to Israel: The Nile-to-Israel pipeline: From fantasy to folly
The idea of diverting Nile water to Israel is not a recent invention. In 1903, during a visit to Egypt, Theodor Herzl proposed to the British colonial authorities and the government of Khedive Abbas Helmy II the creation of a Jewish homeland in northern Sinai, to be designated “The Egyptian Province of Judea,” under a 99-year concession.
This proposal included full sovereign rights for Herzl over the designated territory, with future negotiations anticipated regarding the delivery of Nile water—a prospect that Egypt rejected outright on the grounds that it would entail altering the natural course of the river.
The late renowned journalist Kamel Zoheiry devoted a chapter of his book The Nile in Danger to documenting this episode.
The concept resurfaced during the early phase of Egyptian-Israeli normalization. In September 1979, during a visit to Haifa, President Anwar Sadat reportedly told Begin, “Why not send you some fresh water to the Negev? You are good neighbors.” Israeli and American newspapers interpreted the remark as a breakthrough. But the comment was omitted from Egyptian coverage.
The alarm only truly sounded when Egypt began digging the Peace Canal in November 1979. A month later, in December, October magazine published a report titled “The New Zamzam Project,” citing Sadat’s directives to deliver Nile water to Jerusalem, to be accessible to worshipers visiting the Al-Aqsa Mosque, the Dome of the Rock, the Church of the Holy Sepulchre, and the Western Wall.
He was quoted as saying, “We will make this water a contribution from the Egyptian people, in the name of hundreds of millions of Muslims, in commemoration of the peace initiative.”
The backlash was immediate and fierce. Parliamentarians, newspapers, and political parties condemned the idea. Dr. Naemat Ahmed Fouad, writing in Al-Shaab newspaper, called it “a matter of life and death,” warning against “the cultivation and prosperity of the Negev, the qualitative imbalance, the entrenchment of Israel and its expansion towards Sinai and into Arab oil locations, and the encirclement of Egypt and Saudi Arabia.”
Israel expressed support for increased Nile water shares from Ethiopia. Widely viewed MBC anchor Amr Adib said in his show “The Story” that if the Israelis swore that they have nothing to do with the Nile water, he would not believe them. However, while the prevailing tone in Cairo is to remain suspicious of Israel when it comes to the Nile, former Egyptian diplomat and current president of Alexandria Library Mustafa el-Feki nevertheless expressed a different opinion, arguing instead that Cairo should utilize its regional influence to open direct channels with Israel and seek assistance to maximize leverage over Ethiopia.
Historically, Egyptian elite circles have been obsessed with the idea that Israel is trying to “steal” the Nile water. Proponents of this narrative argue the Torah identifies Israel’s correct borders as between the Nile River and the Euphrates River. A popular, but unsubstantiated justification for this argument claims the entrance to the Knesset bears an inscription with this specific Torah excerpt. In 2021, a report by General Hamdy al-Batran published by Dostor newspaper explained that Israeli interest in the Nile can be linked back to 1903, when Theodore Herzl proposed to the British government a plan for the transferal of water from the Nile through Suez Canal and then into Palestine.
Notably, there was an offer made by President Anwar Sadat to the Israelis back during 1979 talks when Sadat suggested that Egypt “pipe fresh water from the Nile River across the Sinai Peninsula to the Negev Desert”, according to this archived Washington Post article. Indeed, this issue has proven to crop up periodically as former President Hosni Mubarak grappled with supposed Israeli interest in the Nile. In 1997, during the opening ceremony of the El Salam Canal, Mubarak announced it is purely an Egyptian project and water is too scarce to be shared with others. It was an indirect answer to his domestic critics who were claiming that he would sell the Nile water to Israel through the Sinai based project.
Setting aside Israeli interests, Trump may see the GERD dispute as yet another opportunity to bolster his case for a Nobel Peace Prize, or as a pressure point to extract quick diplomatic wins for his administration. He may also view it as a convenient flashpoint for stirring tensions within the BRICS bloc, to which both Egypt and Ethiopia belong, particularly amid concerns about their potential future cooperation in ways that could diminish US influence in favor of China.
