https://www.bitchute.com/video/1OigXKhqbCWy/
https://rumble.com/v767ytu-afghanistan-officially-reintroduces-slavery-this-is-authentic-islam.html
☪ ተገቢውን የሜዲያ ትኩረት ያላገኘው አስደንጋጭ ዜና፤ አፍጋኒስታን ባርነትን በይፋ በሕግ አጽድቃ እንደገና ጀመረች ፥ ባርነት የእውነተኛው እስልምና ዋና አካል ነው
😢😢😢 ዋይ! ዋይ! ዋይ! 😠😠😠
በ፳፩/21ኛው ክፍለ ዘመን፣ በተለይም በምዕራቡ ዓለም፣ የተወሰኑ ሙስሊሞች 'ቅዱስ' የሚሏቸውን ትርኪምርኪ ጽሑፎቻቸውን ፍጹም በሆነ መልኩ በመተርጎም አጥብቀው መሞከራቸውን ብዙዎችን ያስደነግጣሉ፣ ይህም የሰው ልጅን ወደ “ነፃ” እና “ባሪያ” እያሉ መከፋፈልን ጨምሮ። የእስልምናን ዋና ምንጮች በሚገባ ለሚያውቁ - ቁርዓን እና የመሀመድን ባህሪ ትንቢታዊ ወጎች - ይህ ልዩነት ግልጽ ያልሆነ ወይም ያልተጠበቀ ነው፤ በቀጥታ ከመሠረታዊ ጽሑፎች እራሳቸው የሚፈስ ነው። በአፍጋኒስታን ያሉት ታሊባን አሁን ይህንን በተግባር ላይ ባዋለው አዲስ የሕግ ሰነድ አማካኝነት ግልጽ አድርገውታል።
እ.አ.አ ጥር ፬/4 ቀን፣ የታሊባን የበላይ መሪ ሂባቱላህ አኩንዛዳ “ለፍርድ ቤቶች የወንጀል ሥነ ሥርዓት ሕግ” (እንዲሁም “የወንጀል ሥነ ሥርዓቶች መርሆዎች” በመባልም ይታወቃል) ፈርመው አጽድቀዋል፣ ይህም በአፍጋኒስታን ውስጥ የፍርድ ሂደቶችን በእስልምና ሸሪዓ መሠረት በጥብቅ ለማስተዳደር የተነደፈ ማዕቀፍ ነው። ሕጉ ክላሲካል የሆነውን ጉላም (ባሪያ) የሚለውን ቃል በተደጋጋሚ ይጠቀማል እና ለጥፋቶች የቅጣት ውሳኔ ሲሰጥ “ነፃ” ሰዎችን እና “ባሪያዎችን” በግልጽ ይለያል።
ይህ አካሄድ ፈጠራ አይደለም። ከጥንታዊ የእስልምና ህግጋት እና ከአፍጋኒስታን ያሉትን ጨምሮ ከታሪካዊ የሙስሊም ማህበረሰቦች የቆዩ ዘይቤዎችን ያድሳል እና ያስተካክላል።
የጉላም ባህል በታሪክ የተለያዩ የጭቆና እና የባርነት ዓይነቶችን ያካትታል። በተለይ አስከፊ ምሳሌ ባቻ ባዚ ("የወንድ ልጆች/ሕፃናት አስነዋሪ ጨዋታ") ሲሆን ኃያላን ወንዶች ታዳጊ ወንዶችን እንደ አዝናኝ፣ የቤት ውስጥ አገልጋዮች እና የወሲብ ብዝበዛ ተገዢዎች የመቆየት ልማድ ነው። እ.አ.አ ከ1990ዎቹ ጀምሮ በይፋ የተከለከለ ቢሆንም፣ ድርጊቱ ግን እስካሁን ድረስ ጸንቷል። የአሜሪካ የውጭ ጉዳይ ሚኒስቴር የ2025 የሰዎች ዝውውር ሪፖርት መቀጠሉን ይመዘግባል፣ ወንዶች ልጆች - ብዙውን ጊዜ ከድህነት፣ ወላጅ አልባ ወይም ተስፋ ቆርጠው ከተቀመጡ ቤተሰቦች - ለጾታዊ ባርነት እንደሚዘዋወሩ እና እንደሚሸጡ በመጥቀስ፣ አንዳንድ ከፍተኛ ደረጃ ያላቸው የታሊባን ተዛማጅ ሰዎችን እንኳን የሚያመለክቱ ተዓማኒነት ያላቸው ሪፖርቶች አሉ።
ከባህላዊ ቁጥጥር ይልቅ፣ የታሊባን ኮድ ብዙ ሙስሊሞች እውነተኛ፣ ያልተለወጡ የእስልምና 'ቅዱስ' ተብየ ትርኪምርኪ ምንጮች ትምህርቶች እንደሆኑ አድርገው የሚቆጥሩትን ያንፀባርቃል። መሀመድ ባሮችን ይይዝ ነበር፣ ይገዛቸው፣ ይሸጣቸው፣ እና ይለውጣቸው ነበር። አስተማማኝ የሐዲት ወጎች በክፍሉ ውስጥ የሚጠብቀውን ጥቁር ባሪያ ይገልጻሉ፣ አንጃሻ የተባለች ሌላ ሴት ደግሞ በጉዞ ላይ አብራው ትሄዳለች። መሀመድ ሁለት ጥቁር ባሮችን በመሸጥ ጠንካራ ባሪያ እንደገዛ ተነግሮናል፣ ሴት ልጁ ፋጢማ መሀመድ በርካታ የባሪያ ሴቶችን እንደተቀበለ ትናገራለች። እነዚህ ዘገባዎች ወንድና ሴት ባሪያዎችን በመሀመድ ቤተሰብ እና በሙስሊም ማህበረሰብ ውስጥ ተቀባይነት ያለው እውነታ አድርገው ያስቀምጣሉ። ይህ በታሊባን እና መሰሎቹ መካከል ያለውን ወቅታዊ አዝማሚያ ያጸናል እና ህጋዊ ያደርገዋል።
ይባስ ብሎ ደግሞ እርኩሱ ቁርዓን የሙስሊም ገነትን “ዘላለማዊ ወጣት አገልጋዮች” (ጉላሞች)፣ “ከተበተኑ ዕንቁዎች” ጋር የሚመሳሰሉ ቆንጆ ወንዶች ወጣቶችን ጨምሮ፣ ለዘላለም ወጣት ሆነው የሚቆዩ እና በገነት በተባረኩ ሰዎች መካከል የሚዘዋወሩ፣ መጠጥና ተድላ የሚያቀርቡላቸው ናቸው። እነዚህ ፍጥረታት፣ በተለይም በአላህ የተፈጠሩ፣ ለታማኝ ወንዶች የተስፋ ቃል ከተገባላቸው ዘላለማዊ ሽልማቶች አንዱን ያካትታሉ።
በዚህ መልኩ ሲታይ፣ የታሊባን ሕግ ማፈንገጥ ሳይሆን የእስልምና ጽሑፎችን በትክክል መተግበር ነው። እኩልነት፣ የሰብአዊ መብቶች እና በዘር፣ በጎሳ ወይም በማህበራዊ ደረጃ ላይ የተመሠረተ መድልዎ አለመቀበል በስፋት ተቀባይነት ባላቸው ዘመናዊ ዓለማችን፣ ለእነዚህ “ቅዱስ” ምንጮች ቃል በቃል እንዲታዘዙ የሚጠይቁ ሰዎች የሰባተኛ/7ኛው ክፍለ ዘመን የአረቢያን ማህበራዊ ደንቦች ወደ አሁኑ ዘመን ለመቀየር ይጥራሉ።
በሚያስደንቅ ሁኔታ፣ የጌታችን የመድኃኒታችን የኢየሱስ ክርስቶስ ትምህርቶች ተከታዮቹን ወደ ፍጹም የተለየ መንገድ ይጠራቸዋል። ክርስቶስ ባልንጀራችንን እንደራሳችን እንድንወድ ያዛል (ማርቆስ ፲፪፥፴፩)፣ ሰዎች ሊያደርጉልን የምንወደውን ሁሉ እኛ ደግሞ እንዲሁ እንድናደርግላቸው(ማቴዎስ ፯፥፲፪)፣ እና በእግዚአብሔር አምሳል የተፈጠረውን የእያንዳንዱን ሰው እኩል ክብር ሰጥተን እንድንገነዘብ ያዛል፣ በክርስቶስ ኢየሱስ አንድ ሰው መሆናችንን ነግሮናል(ዘፍጥረት ፩፥፳፯፤ ገላትያ ፫፥፳፰)። እነዚህ መርሆዎች አማኞች/ክርስቲያኖች እያንዳንዱን ግለሰብ እንዲያከብሩ፣ የገዢነትን ተዋረድ እንዲክዱ እና ለሁሉም ነፃነት እና እድገት በንቃት እንዲሰሩ ያስገድዳሉ።
ባርነት በጥንታዊ ስልጣኔዎች - አረማዊ ሮምን፣ ክላሲካል ግሪክን፣ ቅድመ እስልምና አረቢያን እና ብዙ የሙስሊም ማህበረሰቦችን ጨምሮ - ዓለም አቀፋዊ ተቋም ቢሆንም፣ በመጽሐፍ ቅዱስ እምነቶች እና በወንጌል ሥነ ምግባር አተገባበር የተቀረፀው በክርስቲያኑ ዓለም ነበር፣ በመጀመሪያ የባሪያ ንግድን ያስወገደው፣ በድንበሮቹ ውስጥ የሀብት ባርነትን የከለከለው እና ከዚያም በሌላ ቦታ ለማጥፋት ዓለም አቀፍ ጥረቶችን ያመጣው። የአስወጋጅ እንቅስቃሴው የሞራል እሳቱን ከቅዱሳት መጻሕፍት አመጣ፣ እንደ ዊሊያም ዊልበርፎርስ እና ሌሎችም ያሉ ሰዎች ክርስቶስ በእግዚአብሔር ፊት ሁሉም ነገር ውድ እንደሆነ ሲናገር ማንም ሰው እንደ ንብረት በትክክል ሊቆጠር እንደማይችል ይከራከራሉ።
የታሊባን አዲሱ ሕግ እንደ አንድ ምሳሌ ሆኖ ያገለግላል፡- የሰይጣናዊው እስልምና ሕግ ያለ ገደብ ሲተገበር፣ በዋና ምንጮቹ የተደገፉትን መዋቅሮችና ልምዶች በትክክል ያቀርባል።
😢😢😢 ዋይ! ዋይ! ዋይ! 😠😠😠
☪ TALIBAN LEGALISES SLAVERY IN AFGANISTAN
Afghanistan's Taliban Regime Announces New Criminal Code, Death for Preaching Non-Islamic Beliefs.
The Taliban has introduced a sweeping new criminal procedure code in Afghanistan that critics say formalities discrimination against non-Muslims, removes legal safeguards, and recognizes categories of “free” and “enslaved” people under the law.
Human rights group Rawadari has described the reforms as “deeply concerning.” The code reportedly recognises only Hanafi Sunni Muslims as legitimate, labels others heretics, and allows execution for those defending beliefs deemed contrary to Islam. It also introduces a strict class hierarchy, with punishments varying depending on social status.
Legal protections such as access to a defence lawyer and the right to remain silent have reportedly been removed. The code permits discretionary punishments, encourages individuals to punish “sinners,” and allows physical punishment of children within limits. Critics also warn that protections for women remain minimal, with limited penalties for domestic violence.
Richard Bennett, UN Special Rapporteur on Afghanistan, has said the implications are “extremely concerning” and is reviewing the code from human rights and sharia perspectives.
In the 21st century, it still shocks many—particularly in the West—that certain Muslims insist on interpreting their sacred texts with absolute literalism, including the stark division of humanity into “free” and “slave.” For those well-versed in Islam’s core sources—the Quran and the prophetic traditions of Muhammad’s conduct—this distinction is neither obscure nor unexpected; it flows directly from the foundational texts themselves. The Taliban in Afghanistan have now made this explicit in practice through a newly issued legal document.
On Jan. 4, Taliban’s supreme leader Hibatullah Akhundzada signed and approved the “Criminal Procedure Code for Courts” (also known as “Principles of Criminal Procedures”), a framework designed to govern judicial proceedings in Afghanistan strictly according to Islamic Sharia. The code repeatedly employs the classical term ghulam (slave) and explicitly differentiates between “free” persons and “slaves” when assigning discretionary punishments for offenses.
This approach is not an innovation. It revives and codifies longstanding patterns from classical Islamic jurisprudence and historical Muslim societies, including those in Afghanistan.
The ghulam tradition historically included various forms of servitude and bondage. A particularly grim example is bacha bazi (“boy play”), the custom of powerful men keeping adolescent boys as entertainers, domestic servants, and subjects of sexual exploitation. Though formally prohibited since the 1990s, the practice endures. The U.S. State Department’s 2025 Trafficking in Persons Report documents its continuation, noting that boys—often from impoverished, orphaned, or desperate families—are trafficked and commodified for sexual slavery, with credible reports implicating even some high-ranking Taliban-affiliated figures.
Far from a mere cultural holdover, the Taliban’s code mirrors what many Muslims regard as the authentic, unaltered teachings of Islam’s sacred sources. Muhammad owned slaves, bought and sold them, and exchanged them. Reliable hadith traditions describe a black slave attending him at his room, another named Anjasha accompanying him on journeys. We are told Muhammad purchased a strong slave by trading two black slaves, and his daughter Fatima recounted that Muhammad received several slave girls. These accounts establish male and female slaves as an accepted reality within Muhammad’s own household and Muslim community. This establishes and legitimizes current trends among the Taliban and its ilk.
Worse, the Quran further envisions the Muslim paradise as including “eternally youthful servants” (ghulams), beautiful male youths likened to “scattered pearls,” who remain forever young and circulate among the blessed men of paradise, serving them with drinks and pleasures. These beings, specially and specifically created by Allah, embody one of the eternal rewards promised to the faithful men.
Seen in this light, the Taliban’s legislation is not a deviation but an accurate application of Islam’s texts as they stand. In our modern world, where equality, human rights, and the rejection of discrimination based on race, ethnicity, or social status are widely embraced, those who demand literal adherence to these “sacred” sources effectively seek to transplant the social norms of 7th-century Arabia into the present day.
In striking contrast, the teachings of Jesus Christ call His followers to a radically different path. Christ commands us to love our neighbor as ourselves (Mark 12:31), to treat others as we wish to be treated (Matthew 7:12), and to recognize the equal dignity of every human being made in the image of God (Genesis 1:27; Galatians 3:28). These principles compel believers to honor every individual, to reject hierarchies of domination, and to work actively for the freedom and flourishing of all.
While slavery was a universal institution across ancient civilizations—including pagan Rome, classical Greece, pre-Islamic Arabia, and many Muslim societies—it was the Christian World, shaped by biblical convictions and the application of the gospel’s ethic, that first abolished the slave trade, outlawed chattel slavery within its borders, and then led global efforts to eradicate it elsewhere. The abolitionist movement drew its moral fire from Scripture, with figures such as William Wilberforce and others arguing that no human being could rightfully be held as property when Christ had declared all to be precious in God’s sight.
The Taliban’s new code serves as a sobering illustration: when the Satanic Islamic law is implemented without restraint, it delivers precisely the structures and practices endorsed in its original sources.
