https://www.bitchute.com/video/eFLPL9cCrqj7/
❖ ገብርኤል 🧕 ማርያም ❖ ኡራኤል 😇 ጊዮርጊስ ❖ ተክለ ሐይማኖት ❖ መርቆርዮስ ❖ ዮሴፍ ❖ መድኃኔ ዓለም
😢😢😢 ዋይ! ዋይ! ዋይ! 😠😠😠
✞✞✞ R.I.P /R.I.F/D.E.P/ ነ.ይ / ነፍሳቸውን ይማርላቸው ✞✞✞
😇 የኢትዮጵያ አለኝታ፤ ቅዱስ ጊዮርጊስ ሆይ፤ ሃገራችን ቅጥሯ ተደፈረ፣ ጠላቶቻችን ሊያጠፉን ይፈልጋሉ።
😔 ረሃብ እና መስጠም - በታሪክ መዝገብ ላይ እጅግ የከፋው ዓመት፤ ወደ የመን የሚሰደዱ ኢትዮጵያውያን ስቃይ።
- በመዝገብ ላይ በጣም ገዳዩ ዓመት -
በአስር ሺዎች የሚቆጠሩ ስደተኞች ይህን የምስራቃዊ መስመር ተብሎ የሚጠራውን በየዓመቱ ይደግፋሉ፣ አብዛኛዎቹ ከጅቡቲ የሚወጡት ከየመን በ30 ኪሎ ሜትር ርቀት ላይ በቅርብ ርቀት ላይ ነው።
እ.ኤ.አ. በ 2025 ከዘጠኝ መቶ/900 በላይ ሰዎች ሞተዋል ወይም ጠፍተዋል - በተመዘገበው እጅግ ገዳይ ዓመት እንደ የተባበሩት መንግስታት የስደተኞች ድርጅት (አይ.ኦ.ኤም) ዘገባ።
በመጋቢት ወር መጨረሻ የደረሰው የመርከብ አደጋ ቢያንስ ዘጠኝ/9 ሰዎች ሲሞቱ አርባ አምስት/45ቱ ደግሞ ጠፍተዋል ኦቦክ አቅራቢያ አንድ ጀልባ ተገልብጣለች።
ብዙ ኢትዮጵያውያን ወደ ባህር ዳር በሚደረገው አሰቃቂ ጉዞ በሕይወት አይተርፉም።
በጀልባዋ ላይ በ2022 ከደም አፋሳሽ ጦርነት የወጣው ያልተረጋጋ ክልል ከትግራይ የሸሸችው የሃያ/20 ዓመቷ ዜናብ ገብረክርስቶስ ነበረች።
አርባ/40 በመቶው ከድህነት ወለል በታች በሚኖርባት ሀገር ለኮንትሮባንድ ሃምሳ ሺህ ብር/50,000 (ሦስት መቶ ሃያ/320 ዶላር) ከፍተኛ ገንዘብ ከፈለች። በመንገድ ላይ ገንዘቧን እና ስልኳን ተዘርፋለች፣ ከዚያም በጅቡቲ የባህር ዳርቻ "ያለ ምግብ እና ውሃ -- በረሃ ብቻ" ለሦስት ቀናት መጠበቅ ነበረባት።
እ.ኤ.አ. መጋቢት 24 ቀን ምሽት ላይ ህገወጥ አዘዋዋሪዎች ሦስት መቶ ሃያ/320 ሰዎችን በአንድ ትንሽ ጀልባ ላይ አጨናንቀው በመጫን በፍጥነት ማስጠም ጀመሩ።
ኦቦክ በሚገኘው በአይ.ኦ.ኤም የሚተዳደረው ማዕከል ተናግራለች “ብዙ ሰዎች አይናችን እያየ ሞተዋል -- ጓደኞች እና የቤተሰብ አባላት። " እንዴት መውረድ እንደቻልኩ እንኳን አላስታውስም።"
- በአሸዋ ውስጥ ያሉ አካላት -
በጌሄር ባህር ዳርቻ፣ ከኦቦክ በስተሰሜን ያለው መደበኛ የመነሻ ነጥብ፣ አልባሳት፣ ፍሎፕ እና ጫማዎች አሸዋውን ያኖራሉ።
የዩሱፍ ሙሳ መሀመድ የአይ.ኦ.ኤም ኦቦክ ፅህፈት ቤት ኃላፊ በባህር ዳርቻው ላይ ሁለት የጅምላ መቃብሮችን ጠቁመው ሌሎች በአቅራቢያው እንዳሉም ተናግረዋል።
"ከሁለት/200 በላይ አስከሬኖች እዚህ አካባቢ ተቀብረዋል" ብሏል።
በእነዚህ ቀናት በኦቦክ የመቃብር ቦታ ለመጠቀም ፈቃድ አላቸው። የመንገዱን አስፈሪነት በደርዘን የሚቆጠሩ ተጨማሪ ያልተለዩ መቃብሮች ይመሰክራሉ።
በኦቦክ የመቃብር ቦታ ላይ የማይታወቁ የስደተኞች መቃብር
የሱፍ ካጋጠማቸው ስደተኞች ዘጠና ስምንት/98 በመቶ ያህሉ ኢትዮጵያውያን ናቸው። ወደብ ከሌለው አገር የመጡት አብዛኞቹ ለመሻገር ከመሞከራቸው በፊት ባሕሩን አይተውት እንኳን አያውቁም።
በሰኔ እና በነሀሴ መካከል የሙቀት መጠኑ ወደ አርባ አምስት/45 ሴ. አንዳንዶች በተስፋ መቁረጥ ውስጥ የራሳቸውን ሕይወት ያጠፋሉ።
ባለፈው ሞቃታማ ወቅት በወር ወደ ሃያ/20 የሚጠጉ አስከሬኖችን አግኝተናል ሲል የሱፍ ተናግሯል።
የጅቡቲ የባህር ጠረፍ ጠባቂዎች በአብዛኛው የመን በሕገወጥ አዘዋዋሪዎች ላይ የሚጠብቀውን ጥበቃ የጨመረ ሲሆን የተያዙ አስራ ሁለት/12 ጀልባዎች ውጭ ቆመው ነበር።
ነገር ግን በየቀኑ ከሁለት መቶ/200 እስከ ሦስት መቶ/300 የሚደርሱ ስደተኞች ኦቦክ ሲደርሱ የባህር ዳርቻ ጠባቂዎች እና አይ.ኦ.ኤም መቋቋም አይችሉም።
"እያንዳንዱ አመት ካለፈው የበለጠ ገዳይ ነው" ሲል የሱፍ ተናግሯል። "እና ለምን ያህል ጊዜ እንደሚቀጥል አናውቅም።" ይላል።
- በመንገድ ላይ የተተወ -
የሰላሳ/30 ዓመቷ ገነት ገብረመስቀል ገብረማርያም በትግራይ በግብርና ሰራተኛነት በየቀኑ የምታገኘውን ከአንድ/1 እስከ ሁለት/2 ዶላር ለአራት ልጆቿ እና እናቷ ማሟላት አልቻለችም።
በረሃውን አቋርጣ በደርዘን ከሚቆጠሩ ሰዎች ጋር በእግሯ ገደል ገባች።
"የደከመውን ወይም የወደቀውን ማንም አያነሳም፤ ወደ ኋላ ይተዋቸዋል። ከኋላው በዱላ እየተደበደብን እንደ ወታደር እንድንዘምት ተገደናል። ብዙ ሴቶች በውሃ ጥምና በረሃብ ደክመው በረሃ ቀርተዋል" ትላለች ገነት።
በጣም ከብዷት ነበር እና ወደ ኋላ ለመመለስ ወሰነች።
ባለፈው አመት ከምስራቃዊ መስመር ከዘጠኝ መቶ/900 በላይ ሰዎች ሞተዋል ይህም በተመዘገበው እጅግ ገዳዩ ነው።
"የቀን ስራም ይሁን የቤት ስራ ከዚህ ስቃይ የቀድሞ ህይወቴ ይሻላል" ትላለች።
ሌሎች ደግሞ ተስፋ ለመቁረጥ በጣም ይፈልጋሉ።
ከምዕራብ ኢትዮጵያ የአስራ ዘጠኝ/19 አመቱ ሙአዝ አባሮጌ አሁንም ሳውዲ አረቢያ የመድረስ ተስፋ ነበረው።
ወደ ኦቦክ በሚወስደው መንገድ ላይ ለኤኤፍፒ እንደተናገረው "ይህ የሚያስፈራ ነው፣ ነገር ግን ሌላ አማራጭ የለኝም" ሲል ተናግሯል።
"ብዙ ሰዎች እንደጠፉ አውቃለሁ፣ ግን ይህን ችግር ማለፍ አለብኝ።"
😢😢😢 ዋይ! ዋይ! ዋይ! እህ ህ ህ!😠😠😠
❖ ኃያሉ ጊዮርጊስ ሆይ፤ ድካም የማይሰማህ ትጉህ ገበሬ ነህና ዳግመኛ እንዳያጣሉንና እንዳይተናኮሉን የሞትና ባርነትን መንፈስ ለእናት ኢትዮጵያ ይዘው በመምጣት በሕዝባችን ላይ ይህን ሁሉ ግፍ በመፈጸም ላይ ያሉት ከሃዲ የዋቄዮ-አላህ-ሉሲፈር ባሪያዎች ጋላ-ኦሮሞዎች፣ ኦሮማራዎች፣ ሕወሓቶች፣ ሻዕብያዎችና አጋሮቻቸው ሁሉ ጠላቶቻችንን እንደ ጢስ አጥነህ፤ እንደ ጉም አብነህ ፈጥነህ አጥፋቸው። በአንተ ዘንድ ባለሟልነትን በመናፍቃንና በአላውያን ዘንድ የመፈራትን ግርማ እንዳጎናጸፍከው ከእኛ የአክሱማዊቷ ኢትዮጵያ ልጆችም በግዙፍ አካልና በረቂቅ መንፈስ ሊተናኰሉን በሚመጡ ጠላቶቻችን ላይ ድል የመንሣትን አክሊል አቀዳጀን። የአክሱም ኢትዮጵያውያን አባቶቻችን አንተን መከታ አድርገው፣ ታቦትክን ይዘው ድል አደረጉ፤ ጠላትም ይፈር የሞቱንም እዳ ከእጅህ ይቀበሉ፤ ና ቶሎ ና፤ ቅዱስ ጊዮርጊስ የኢትዮጵያ ገበዝ። አሜን! አሜን! አሜን!
👉 Courtesy: France24 + AFP, by Dylan GAMBA and Solan KOLLI, Apr 29, 2026
On a vast, sun-scorched plain in Djibouti, dozens of men made the days-long trek home after their plan failed to cross one of the world's deadliest migration routes from Africa to the Gulf.Their faces drawn, their bodies emaciated, some had not eaten in days.
On a vast, sun-scorched plain in Djibouti, dozens of men made the days-long trek home after their plan failed to cross one of the world's deadliest migration routes from Africa to the Gulf.
Their faces drawn, their bodies emaciated, some had not eaten in days. A few withered acacia trees offer the only occasional shade in Djibouti's April "winter", when temperatures still hit 35C.
Jemal Ibrahim Hassan hoped to find work in one of the wealthy Gulf monarchies by travelling from Djibouti on the Horn of Africa to Yemen across the narrow but deadly Bab-el-Mandab Strait.
Like the vast majority of migrants, Hassan comes from neighbouring Ethiopia, a country of 130 million people beset by entrenched poverty and multiple armed conflicts.
"We had no place to stay in peace," said the 25-year-old former farmer when AFP met him in northern Djibouti.
Djibouti coastguard commander Ismail Hassan Dirieh with one of the boats seized from smugglers.
He walked for 15 days, covering some 550 kilometres (340 miles), his feet "swollen and blistered", before boarding an overcrowded boat. But it was stopped by the coastguard and he ended up in a Yemeni detention centre.
"There was no food, nothing. We stayed there for eight days and they brought us back," he said.
Jemal almost died when a storm struck on the return journey, and was now walking again, this time back to Ethiopia.
- Deadliest on record -
Tens of thousands of migrants brave this so-called Eastern Route each year, most leaving from Djibouti, which lies just 30 kilometres from Yemen at the closest point.
More than 900 died or disappeared along the route in 2025 -- the deadliest year on record, according to the UN International Organization for Migration (IOM).
The latest shipwreck in late March left at least nine dead and 45 missing when a boat capsized near Obock.
Many Ethiopians do not survive the gruelling trek to the coast
On board was Zinab Gebrekristos, 20, who fled Tigray in northern Ethiopia, an unstable region that emerged from a bloody war in 2022.
She paid a smuggler 50,000 birr ($320), a huge sum in a country where 40 percent live below the poverty line. She was robbed of her money and phone en route, and then had to wait three days on the Djibouti coast "without food or water -- just the desert".
On the evening of March 24, the smugglers crammed 320 people onto a small boat, which quickly began to sink.
"Many people died right in front of our eyes -- friends and family members," said Zinab, speaking at an IOM-run centre in Obock. "I can't even remember how I managed to get off."
- Bodies in the sand -
At Gehere beach, a regular departure point north of Obock, clothes, flip-flops and shoes litter the sand.
Youssouf Moussa Mohamed, head of IOM's Obock office, pointed to two mass graves on the beach and said there were others nearby.
"More than 200 bodies are buried around here," he said.
These days, they have permission to use the cemetery at Obock. Dozens more unmarked graves bear witness to the horrors of the route.
The unmarked graves of migrants at the cemetery in Obock
Some 98 percent of the migrants Youssouf encounters are Ethiopian. Coming from a landlocked country, most have never seen the sea before attempting the crossing.
Between June and August, temperatures climb to 45C, and violent sandstorms blind migrants, leaving them lost in the desert. Some take their own lives in despair.
"We recovered about 20 bodies a month during the last hot season," said Youssouf.
The Djibouti coastguard has increased patrols against smugglers, who are mostly Yemeni, and a dozen seized boats were parked outside.
But with 200 to 300 migrants arriving in Obock every day, the coastguard and IOM cannot cope.
"Each year is more deadly than the last," said Youssouf. "And we don't know how long it will continue."
- Abandoned on the way -
Genet Gebremeskel Gebremariam, 30, could not provide for her four children and mother with the $1 to $2 she earned daily as a farm labourer in Tigray.
She crossed the desert and cliffs on foot with dozens of others.
"No one picks up those who are tired or fall; they leave them behind. We were forced to march like soldiers while being beaten with sticks from behind. Many women grew weak from thirst and hunger and were left behind in the desert," said Genet.
It was too much for her and she decided to turn back.
More than 900 died on the Eastern Route last year, the deadliest on record
"Whether it's day labour or domestic work, my former life is better than this suffering," she said.
Others are too desperate to give up.
Muiaz Abaroge, 19, from western Ethiopia, still hoped to reach Saudi Arabia.
"It's frightening, but I have no other choice," he told AFP on the road to Obock.
"I know many people have perished, but I must get through this hardship."
